Wielobarwność Italii

Kategoria: Co warto zobaczyć Opublikowano: czwartek, 01, listopad 2012

Imigracja we Włoszech jest zjawiskiem stosunkowo nowym, bowiem do niedawna ludność tego kraju tradycyjnie emigrowała w poszukiwaniu pracy za granicą.

 

Również swoją ojczyznę posiadają oni dopiero od roku 1861, kiedy to w wyniku – il risorgimento – odrodzenia, powstała niezależna państwowość włoska. Dwaj główni architekci tamtych wydarzeń – Camil Cavour i Giuseppe Garibaldi, dokonali rzeczy wydawałoby się niemożliwej do przeprowadzenia – połączyli w jedną państwowość szereg regionów i państw, które prawie od upadku cesarstwa zachodnio – rzymskiego w 476 roku posiadały odrębność, prowadząc nieraz sprzeczną i wrogą sobie politykę pełną konfliktów i wojen.

 

Współczesne Włochy to państwo regionów – jest ich 20, w tym 5 o statusie specjalnym, z szerokim zakresem autonomii i są to: Sycylia, Sardynia, Trydent – Górna Adyga, Valle d’Aosta, Friuli - Wenecja Julijska. Regiony same uchwalają swoje statuty oraz mają szerokie kompetencje ustawodawcze i wykonawcze, nie posiadają natomiast odrębnego sądownictwa. Ustrój polityczny Włoch opiera się na uchwalonej 22 XII 1947 roku Konstytucji, której przestrzegania strzeże Sąd Konstytucyjny.

 

Władzę ustawodawczą sprawuje dwuizbowy Parlament, wykonawczą Prezydent, Premier i Rada Ministrów, zaś sądownictwo powszechne należy do sędziów pokoju, trybunałów zwykłych, sądów apelacyjnych, Sądu Kasacyjnego oraz Naczelnej Rady Sądowniczej, która jednocześnie dba o jego niezależność i niezawisłość. Do głównych, ogólnych zasad systemu politycznego państwa, które są zagwarantowane w Konstytucji należą: republikanizm, demokracja, parlamentaryzm, decentralizacja, praworządność oraz prawa i wolności jednostki.


Kraj ten, o powierzchni zbliżonej do powierzchni Polski (301, 268 km2), zamieszkiwany przez około 60 ml. ludzi, dzieli się ogólnie na bogatą, przemysłową Północ oraz biedniejsze, rolnicze Południe. Również mentalność społeczna jest różna w obu tych regionach, znacznie wpływając na podejście mieszkańców do wielu dziedzin życia. Ich patriotyzm jest bardziej lokalny niż państwowy, co w rozumieniu polskim można przedstawić, jako mickiewiczowski „kraj lat dziecinnych”, a we włoskim to „campanilismo”, – czyli przywiązanie do rodzinnych stron. To kraj tradycyjnie katolicki, w którym mieści się centrum Kościoła katolickiego a jednocześnie jest znaczne antyklerykalne nastawienie społeczne. Działa tutaj również najlepiej zorganizowana przestępczość w Europie, zwana potocznie mafią.


Mafię Włoską otacza mgła tajemniczości a nawet swoistego romantyzmu, do którego powstania przyczyniło się wiele filmów o tematyce mafijnej, z których najsłynniejszy to „Il padrino” – Ojciec chrzestny Francisa Coppoli. W rzeczywistości jest to świetnie zorganizowana, zakorzeniona w tradycji Południa przestępczość, działająca prężnie w swoich regionach, posiadająca wpływy w sferach rządowych i struktury w prawie całej Europie i wielu regionach świata. Dzieli się ona w zależności od terenu działania i oprócz mafii sycylijskiej, która nosi nazwę „Cosa Nostra”, jest kalabryjska „Ndrangheta”, neapolitańska „Camorra”, oraz z okolic Bari- „Sacra Corona Unita”.


Zasady mafijne to: omerta – milczenie; vendetta – odpłata, osobista zemsta i violenza – przemoc, jako środek dyscyplinujący. Te zasady bezwzględnie przestrzegane przez członków mafii ograniczają możliwość jej penetracji. Trzy małpy zatykające oczy, uszy i usta mogłyby być jej wymownym symbolem. Prowadzi ona działalność prawie we wszystkich dziedzinach dających dochód, osiągając cel wszelkimi metodami. Siła mafii wynika z jej hermetyczności, mentalności środowiska oraz słabości państwa.


Próba jej zwalczania przyniosła efekty dopiero, gdy zdecydowano się na wprowadzenie do systemu prawnego instytucji świadka koronnego – pentito ( ustawą z 29 v 1982r.).
Dzięki temu udało się doprowadzić w 1993 roku do mega procesu, w wyniku, którego skazano na długoletnie więzienie kilkuset mafiosów ze słynnym bossem Toto Rina, jednocześnie odkrywając powiązania mafii z politykami, co rozpoczęło szereg śledztw i postępowań sądowych pod nazwą „czyste ręce”.
Niewielu zwykłych ludzi zdaje sobie sprawę z prawdziwego oblicza mafii, której działalność bez zbędnego romantyzmu i dość obrazowo opisał Roberto Saviano we wstrząsającej książce „Gomorra”, wydając tym na siebie wyrok śmierci.


Przeciętny Włoch, mimo że ma świadomość tych mrocznych faktów, stara się o nich, na co dzień nie mówić i nie pamiętać. Dla niego życie jest pięknem, radością, jasną stroną, którą wyraża poprzez allegria. Allegria, to coś więcej niż wesołość, to żywotność, radość czerpana z życia, to muzyka, malarstwo, szeroko pojęty hedonizm nasycony optymizmem wyrażanym w rozmowach i dyskusjach. Włoch dostrzega na ogół jasne strony życia okazując swą życzliwość i sympatię. Te cechy zostały w ostatnich kilkudziesięciu latach wystawione na ciężką próbę i doświadczenia z powodu masowego napływu z zewnątrz emigrantów zarobkowych, wśród których jedną z liczniejszych grup stanowili Polacy.

Z pozdrowieniami dla czytelników Mojabancarella Piotr Kasprzyk















Komentarze  

0 #4 m.wojcik 2014-07-30 19:16
Pani Elzbieto prosze o przeczytanie dalszej czesci tekstu, ktory Pani zacytowala, wowczas sama sie Pani przekona, ze dotyczy on dokladnie tego okresu historycznego, do ktorego odwoluje sie Pan Kasprzyk.
Jesli mylnie Pania zrozumialam prosze o kolejne pytania.
http://www.treccani.it/enciclopedia/risorgimento/
Cytować
0 #3 m.wojcik 2014-07-30 19:10
Pani Elzbieto z Pani komentarza wnioskuje, ze nie zrozumiala Pani tekstu ani kontekstu uzycia slowa odrodzenie.
RISORGIMENTO pochodzi od slowa "risorgre", ktore tlumaczone na jezyk polski oznacza - odzywac, odrodzic sie. Zatem nie widze niczego niewlasiwego w stwierdzeniu, ze po okresie tzw. Wiosny Ludow ( la primavera dei popoli) nastapilo odrodzenie panstwa wloskiego. Dla przykladu: w podrecznikach historii polski tego samego terminu uzywa sie mowiac o odrodzeniu panstwa polskiego w 1918r. po I Wojnie Swiatowej.
Przypuszczam, ze mylnie zrozumiala Pani kontekst slowa " odrodzenie" przypisujac go Odrodzeniu - Renesansowi jako epoce historycznej, ktora w jezyku wloskim to Rinascimento.
p.s. zapewniam Pania, ze Pan Piotr jesli chodzi o historie jest osoba bardzo kompetentna i trudno mu w tej dziedzinie odmowic "glowy" ;)
Cytować
0 #2 ELA 2014-07-24 17:16
JEŻELI KTOŚ COŚ PISZE, TO NIECH PISZE Z GŁOWĄ . RISORGIMENTO ,TO NIE ODRODZENIE. OD 1994 R. PRZEBYWAM W ITALII, I COS WIEM NA TEN TEMAT.PROSZE O SPROSTOWANIE POWYŻSZEGO TEKSTU. Risorgimento Termine storiografico usato per indicare quel complesso processo spirituale e politico, quella serie di trasformazioni economiche e sociali, di atteggiamenti letterari e culturali, di eventi diplomatici e militari, che tra la fine del Settecento e l’Ottocento, intrecciandosi e contrastandosi, portarono l’Italia dal secolare frazionamento politico all’unità, dal dominio straniero all’indipendenz a nazionale, dall’assolutism o monarchico allo Stato liberale e costituzionale sotto la dinastia sabauda
Cytować
+1 #1 agnieszka 2012-11-02 19:53
sila mafii w dzisiejszych dniach jest nieograniczona odkad jej czlonkowie operuja wszedzie...

http://it.ibtimes.com/articles/33370/20120716/napolitano-stato-mafia-trattativa-mancino-intercettazioni-conflitto-attribuzione.htm
Cytować

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

O nas

MOJABANCERELLA.com to portal o charakterze informacyjnym, gdzie staram się na bieżąco przekazywać Państwu informacje dotyczące Polonii włoskiej i nie tylko.

„Mojabancarella” – moja -, czyli nasza, każdego z osobna i - bancarella – słowo które stało się naszym spolszczonym tłumaczeniem słowa stragan, gdzie można znaleźć wszelkie dobro. 

ZAPRASZAM NA MOJABANCARELLA

Najnowsze artykuły

Elżbieta Grzybek prezentuje

 

 

„Czas historyczny wchłonięty zostaje ostatecznie przez wieczny przepływ czasu mitycznego."    

Joanna Ugniatowska "Historia literatury włoskiej XX w".  

 

   

Ela Grzybek - artysta plastyk, projektantka mody, arteterapeutka, nauczyciel plastyki, studentka Filozofii i Etyki Uniwersytetu w Białymstoku odbywająca praktyki studenckie Rzymie, w ramach programu Erasmus, w Stowarzyszeniu Kulturalnym Mojabancarella, którego Prezesem jest Alicja Kołtunowicz.

 

III Krajowa Konferencja Metodyczna we Włoszech – rekrutacja

 

 

Stowarzyszenie "Wspólnota Polska" wraz z Radą Oświaty Polonijnej we Włoszech, Stowarzyszeniem Instytut dla Polonii oraz  Wydziałem Konsularnym Ambasady RP w Rzymie zaprasza nauczycieli polonijnych z Włoch na III Krajową Konferencję Metodyczną w Neapolu.

Konferencja jest kontynuacją rozpoczętej w 2014 roku kampanii na rzecz rozwoju oświaty polonijnej we Włoszech. Tym razem zostaną poruszone tematy, które pozwolą nauczycielom na zwiększenie ich kompetencji w zakresie doboru materiału i metod nauczania przystosowanych dla dzieci dwujęzycznych z Włoch.

 

Ojczyzna o mnie zapomniała

 

 

Dominika Zamara, polski sopran, anielski głos (tak jest nazywana na świecie), Ambasadorka Polski a jednak w głosie Dominiki słychać wielką nutę nostalgii i tęsknoty za krajem.

Posłuchajcie wywiadu, który Dominika udzieliła portalowi Wideoportal

 

Mojabancarella 18/08/2017

 

Allora, Ela e Ola a Roma

 

 

Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu, a więc i nas, Elę Grzybek i Aleksandrę Sadokierską jedna z nich zawiodła do Wiecznego Miasta. Naszym gościńcem okazała się Mojabancarella. To stowarzyszenie kulturalne, dzieło Alicji Kołtunowicz, dało początek naszym spotkaniom z polonią rzymską. Przyjechałyśmy tu nie jako turystki, lecz studentki Filozofii i Etyki z Uniwersytetu w Białymstoku, na praktyki w ramach otrzymanego stypendium Erasmus.